Overvol hoofd (deel 2)

Misschien dat het sommigen is opgevallen: er zat nogal wat tijd tussen deel 1 en deel 2 van ‘Kalmer worden door de kosmos’. Ik had namelijk opnieuw last van een overvol hoofd. En hoewel het dit keer ook te maken had met wennen aan een nieuwe situatie, kwam het vooral door iets anders: het verwerken van eerdere gebeurtenissen.

Momenteel ben ik al enige tijd weer aan het werk, maar ik ben lange tijd werkloos geweest. In het begin was het de economische crisis die mij parten speelde bij het vinden van een baan. Op sollicitatiebrieven kreeg ik meestal geen antwoord of een afwijzing. Een enkele keer werd ik uitgenodigd, maar dan klapte ik in bijna alle gevallen dicht tijdens het gesprek en werd ik alsnog afgewezen. Dat was bijzonder frustrerend voor mij.

Na een aantal jaren werkloos te zijn geweest, werd er eerst ADHD en later autisme bij mij vastgesteld. Aan de ene kant een opluchting, want ik weet nu waarom ik met sommige dingen moeite heb en ook waarom ik andere dingen juist weer heel goed kan. Aan de andere kant begint het pas nadat je het hebt gehoord. Ik moest er nog mee leren omgaan en bovendien mijzelf leren accepteren.

Het werd mij duidelijk dat het eveneens gevolgen had voor het werk wat ik kan doen en hoe lang ik kan werken. Omdat ik werkloos was en een uitkering had, moest ik in gesprek gaan met de uitkeringsinstantie. Helaas ging dat niet soepel. Ik had een bijstandsuitkering waar strenge regels voor gelden en daarin is weinig ruimte voor maatwerk. Bovendien was in het begin het begrip bij de gemeente ver te zoeken. Ik heb zelfs als tuinman moeten werken voor mijn uitkering. Niet dat er wat mis is met de functie van tuinman, ik had alleen vooraf al aangegeven dat ik daar vanwege mijn motoriek niet geschikt voor was, maar het duurde een half jaar voordat ik de gemeente daar van kon overtuigen.

Daarna kreeg ik wel meer begrip en medewerking van de gemeente, want ze hadden gezien dat het geen onwil van mij was. Er is met hulp van arbeidsdeskundigen en in overleg met mij uitgezocht wat ik wel en niet kan zodat ik gerichter kon worden geholpen met het vinden van een baan. Al duurde het daarna nog een hele tijd, uiteindelijk is het gelukt. Dat is een verhaal apart waar ik later nog wel eens over wil bloggen. Ik ben nu niet meer werkzaam in mijn oorspronkelijke vakgebied, maar ik vind het werk dat ik nu doe eigenlijk leuker.

Net begonnen in mijn nieuwe baan had ik helemaal geen tijd om er over na te denken. Later kwam alsnog de klap van alles wat tijdens mijn werkloosheid was gebeurd. Ik kon wel slapen, maar ik kreeg last van nachtmerries. Het voelde niet goed op de momenten dat ik een vrije dag had en niet aan het werk was. Dan kreeg ik weer het gevoel dat ik werkloos was. Daardoor nam ik veel minder vrije dagen op dan ik had moeten doen. Bovendien was ik gewend aan een situatie waarin niets mogelijk was. Opeens kon er weer van alles en waar moest ik beginnen? Het huis opknappen? Een cursus volgen? Een sport zoeken waar ik geschikt voor ben? Ik wist het niet.

De afgelopen twee weken ben ik vrij geweest van mijn werk. Ik ben niet op vakantie gegaan, maar thuis gebleven. Met een aantal dingen is het gelukt om ze op een rij te zetten. Met andere zaken ben ik er nog niet uit, maar dat komt nog wel. Het nare gevoel van thuis zijn is weg en ik heb al even geen nachtmerries meer. Mijn hoofd is in ieder geval niet meer overvol en ik kan weer verder.