Kalmer worden door de kosmos (deel 2)

In deel 1 kun je lezen hoe mijn interesse voor sterrenkunde omstreeks mijn tiende verjaardag een enorme vlucht had genomen. Zo rond die tijd begon ik serieus na te denken om van sterrenkunde niet alleen mijn hobby, maar uiteindelijk ook mijn beroep te maken. Ik wilde graag nieuwe sterren, planeten en andere objecten in het heelal ontdekken! Maar kon ik wel sterrenkundige worden? Had ik daar wel de aanleg voor? En wat had ik er voor nodig om het te kunnen bereiken?

Intussen bleef ik alle boeken en tijdschriften verslinden die over sterrenkunde en verwante zaken zoals ruimtevaart gingen. Daarin las ik verhalen van sterrenkundigen en zo kwam ik er gaandeweg achter dat je naar een universiteit moest gaan om sterrenkunde te studeren. Hoewel ik op school door mijn slechte motoriek niet goed was in met een pen schrijven, handenarbeid en gymnastiek, kon ik andere dingen zoals taal, lezen en rekenen juist heel goed. Vooral rekenen zou mij goed van pas komen als ik sterrenkundige zou willen worden. Misschien kan het mij lukken, dacht ik.

De jaren daarna kreeg ik van mijn ouders ook wat hulpmiddelen om mijn hobby te kunnen uitoefenen. Eerst kwam er een verrekijker en later ook een telescoop. Die gingen allebei mee op vakantie. In de zomervakanties gingen wij indertijd naar familie in Frankrijk. Die familieleden woonden in de Auvergne, een streek die vrij dunbevolkt is. Er was weinig verlichting ‘s avonds en ‘s nachts waardoor het daar dan echt donker werd. Bovendien was er weinig luchtvervuiling. Dat alles maakte dat je daar heel goede omstandigheden had om de sterrenhemel te bekijken.

De verrekijker meenemen naar Frankrijk en weer terug was niet zo’n probleem, maar de telescoop moest gedemonteerd worden om tussen de rest van de bagage in de kofferruimte van de auto te passen. Eenmaal in Frankrijk en bij thuiskomst in Nederland zetten mijn vader en ik de telescoop weer in elkaar. Ik heb in Frankrijk heel wat bekeken met die telescoop: de maan en diverse planeten zoals Saturnus met de ringen. Zonder telescoop kon je al veel zien. We waren er vaak in augustus en dan is de Perseïden-meteorenzwerm te zien met tientallen ‘vallende sterren’ per uur. Dat zijn eigenlijk kleine brokstukken van een komeet die in de dampkring van de aarde belanden en daar verbranden. Satellieten die in een baan rond de aarde vlogen, waren soms ook heel goed te zien als lichtpuntjes die tussen de sterren bewogen.

In Nederland was en is het wat lastiger om plekken te vinden waar het donker is, zeker in Den Haag waar veel verlichting is. Toch heb ik hier ook veel kunnen zien. Maar of je nu in Nederland, Frankrijk of ergens anders bent, soms werkt het weer niet mee. Ik heb wel eens zons- en maansverduisteringen of andere sterrenkundige verschijnselen gemist doordat het bewolkt was.

Ik kon goed meekomen op de middelbare school, maar ik heb uiteindelijk een andere weg gevolgd dan sterrenkunde studeren. Het is wel mijn hobby gebleven en nog steeds word ik kalmer door de kosmos. Hoewel er periodes zijn geweest waarin ik in mindere mate met sterrenkunde bezig ben geweest, is de interesse nooit verdwenen.

Soms denk ik nog wel eens: wat als ik toch had geprobeerd om sterrenkundige te worden? Zou het me misschien zijn gelukt? En had ik daar mijn draai kunnen vinden? De afgelopen maanden na het schrijven van deel 1 van dit verhaal dacht ik er weer over na. Inmiddels ben ik er uit. Zelfs als het mij was gelukt, had ik als het mijn werk zou zijn geweest misschien niet meer het plezier beleefd dat ik nu heb aan het uitoefenen van mijn hobby. Ik zou waarschijnlijk meer stress dan rust hebben. Ik vind het goed zoals het is gegaan.

Mijn telescoop heb ik na al die jaren nog steeds en ik heb er wat foto’s van gemaakt die ik hier heb geplaatst. Ik wil op den duur nog wel een betere telescoop en modernere apparatuur waarmee ik goede foto’s kan maken van de sterrenhemel. De foto’s van Venus en Jupiter in deel 1 waren namelijk nogal zoekplaatjes en het zou leuk zijn als ik wat mooiere foto’s op mijn blog kan zetten. Maar ik doe deze telescoop niet weg, ik heb er te veel mee meegemaakt.