Eekhoorns en punkmeesjes

Hoewel ik nog steeds graag in de duinen wandel en ik daar soms weer aangenaam word verrast door bijvoorbeeld bloemen, blijven andere natuurgebieden mij ook trekken. Met de Veluwe heb ik net als de duinen bij Den Haag een sterke band. Die band heb ik nu al meer dan veertig jaar.

Het was voor mij één van de lichtpunten in 1978: de zomervakantie op de Veluwe. We zaten in een vakantiehuis in de buurt van Ede. Nou ja, vakantiehuis was een groot woord. We hadden er geen elektriciteit en het toilet was buiten. Er zaten muren in en er zat een dak op, dat dan weer wel. Maar het was wel midden in het bos met eekhoorns en vogels, vooral koolmezen en gaaien. Ook al was ons verblijf primitief, ik vond het er wel fijn. Ik had een naar schooljaar op de kleuterschool achter de rug waarin duidelijk was geworden dat ik problemen had met mijn motoriek. In het bos op de Veluwe kon ik weer tot rust komen. Vooral naar de capriolen van de eekhoorns op de grond en in de bomen kon ik uren kijken. Sindsdien heeft de natuur een kalmerende werking op mij.

We zijn in de volgende jaren nog twee keer naar Ede gegaan in de zomervakantie. Het ging toen gelukkig al veel beter met mij. Sinds eind 1978 zat ik op de Valentijnschool in Den Haag waar ik extra begeleiding kreeg met de dingen waar ik moeite mee had. Toch was het vakantiehuis op de Veluwe weer een rustpunt voor mij. De natuur met bos en dieren verveelde mij geen moment.

Na drie jaar kwam er een einde aan de vakanties op de Veluwe. We gingen daarna in de zomervakanties naar Frankrijk. Hoewel ik jarenlang niet meer meer naar de Veluwe op vakantie zou gaan, keerde ik er een aantal jaren later toch terug. In de bovenbouw van de Valentijnschool gingen de klassen op werkweek naar Otterlo. We verbleven vlakbij het bos en in de buurt van een grote zandverstuiving. We deden er veel in de buitenlucht, vooral spellen en zoektochten. Ik ben twee keer meegegaan en ik vond het daar erg leuk.

Ruim twaalf jaar geleden ging ik weer vaker op vakantie in Nederland en herontdekte ik de Veluwe. Dit keer waren we wél in een volwaardig vakantiehuis compleet met elektriciteit en een toilet binnen. Tijdens één van die vakanties op de Veluwe ging het opnieuw niet goed met mij. Ik was namelijk lichamelijk en geestelijk uitgeput. Ik probeerde mijzelf weer bij elkaar te rapen, maar dat lukte niet zo heel erg. Ik was zelfs te vermoeid om ver te kunnen wandelen.

De natuur om het vakantiehuis zorgde gelukkig toch voor afleiding. Het was herfst en de verkleurde bladeren in de bomen zorgden in combinatie met zonlicht voor een prachtig schouwspel. We hadden in de tuin bij het vakantiehuis wat pinda’s en vogelvoer gestrooid. De tuin zat daardoor al snel vol met eekhoorns en vogels.

Bij die vogels bleken wat soorten te zijn die ik nog niet kende. Zo werd mijn aandacht getrokken door vogels die veel leken op koolmezen en pimpelmezen, maar ze hadden een kuif op hun kop zitten. Omdat ik niet wist hoe deze vogels heetten, besloot ik ze voorlopig ‘punkmeesjes’ te noemen. Toch wilde ik de echte naam van deze vogels weten.

Tegenwoordig hebben we overal mobiel en draadloos internet, maar twaalf jaar geleden stond dat nog in de kinderschoenen. In het vakantiehuis was wel een internetverbinding mogelijk met behulp van een netwerkkabel. Ik had een laptop en een netwerkkabel meegenomen, sloot alles aan en begon te zoeken op het web. Al snel kwam ik er achter dat de vogels die ik punkmeesjes had genoemd in werkelijkheid kuifmezen heten. Helaas is het mij tot nu toe nog niet gelukt om goede foto’s van ze te maken, maar op de website van de Vogelbescherming staat meer informatie over de kuifmees (externe link).

Het leek er op dat er weer iets bij mij was ontwaakt. De rest van die vakantie ben ik bezig geweest met het proberen te herkennen van vogels bij het vakantiehuis. Hoewel het daarna nog een lange tijd heeft geduurd voordat ik was hersteld van mijn burn-out, gaf het bezig zijn met de natuur op de Veluwe mij weer een zetje in de goede richting.

Ik had het al genoemd: ik heb nog geen goede foto’s van punkmeesjes, pardon, ik bedoel natuurlijk kuifmezen. Ik ben nog niet zo goed in het fotograferen van vogels die heel snel af en aan vliegen. Foto’s maken van eekhoorns vind ik makkelijker, omdat ze vaker stil zitten bijvoorbeeld als ze pinda’s zitten te eten. Vandaar dat er bij dit verhaal wel foto’s van eekhoorns staan, maar niet van kuifmezen of andere vogels. Ik heb geen tuin, daarom kan ik niet oefenen met foto’s van vogels in mijn tuin. De volgende keer dat ik weer op de Veluwe ben, zal ik daarom weer flink gaan oefenen.