Teveel energie

Naast het feit dat ik graag buiten ben, is wandelen voor mij ook een uitlaatklep. Ik ben geboren met teveel energie. Ik wil voortdurend allerlei dingen tegelijk doen en kan mijn concentratie in het algemeen maar kort vasthouden. Stilzitten lukt me ook niet, ik ben tijdens het schrijven van dit bericht al tien keer van mijn stoel opgestaan om wat anders te gaan doen. Als ik niet wandel dan hoopt die energie zich op. Op een gegeven moment kan ik me dan ook helemaal niet meer concentreren en word ik steeds chaotischer. Omdat het weer het niet altijd toelaat om te gaan wandelen, gebeurt dit helaas wel vaker. Binnen zitten is voor mij dan ook een kwelling. Na het wandelen gaat het altijd een stuk beter. Ik kan mijn gedachten dan veel beter ordenen en me wat beter concentreren, ook al ben ik nog steeds chaotisch. Ik heb er meestal wel lange wandelingen voor nodig. Soms gaan er wel eens mensen met mij mee wandelen, maar ik krijg dan vaak als commentaar dat ik wat langzamer moet lopen. Ze kunnen mij namelijk lang niet altijd bijhouden. Mijn teveel aan energie komt zelfs in het tempo waarin ik wandel terug.

Attention Deficit and Hyperactivity Disorder, zo heet het. Het is beter bekend onder de afkorting ADHD. Mensen die dit hebben, hebben moeite om hun aandacht ergens bij te houden. Ook kunnen ze heel druk zijn oftewel hyperactief, maar de mate waarin dat naar buiten zichtbaar is, verschilt per persoon. Bij mensen die niet zo druk zijn naar buiten toe, maar wel problemen hebben met concentreren, werd dat vroeger ADD genoemd (zonder de Hyperactivity). Zij zijn introvert, maar het is echter wel heel erg druk in hun hoofd met gedachten. De meeste personen met ADHD zitten qua gradatie hyperactiviteit tussen rustig en heel erg druk in.

Ik ben zelf ook wat ze noemen een ‘gecombineerd type’. Ik kan heel rustig zijn, vooral als ik mensen nog niet zo goed ken. Maar ik kan ook niveau stuiterbal zijn en dan ben ik een hele drukke prater. Hoe dan ook is het druk in mijn hoofd. Ik heb altijd wel tien dingen waar ik aan denk en drie dingen die ik door elkaar heen aan het doen ben. Dat is soms wel handig, maar ik moet heel erg oppassen dat ik niet teveel tegelijk wil doen. Zolang ik niet teveel word afgeleid door wat er om mij heen gebeurt, lukt het wel. Ook helpt het als ik zelf mijn activiteiten kan indelen. Op het moment dat er teveel op mij af komt en andere mensen zich er op een soms goedbedoelde maar voor mij verkeerde manier mee gaan bemoeien, dan ga ik teveel doen en loop ik vast.

ADHD kan dus best voordelen hebben, maar dat zijn tegelijkertijd ook nadelen. Drie dingen door elkaar heen doen kan best handig zijn, maar tien dingen doen die je dan niet af krijgt, is knap vervelend. Ook op een ding concentreren lukt me meestal niet, hoewel ik een enkele keer ook een hyperfocus heb en dan kan ik het wel. Ik ben door mijn ADHD soms best impulsief. Daardoor kan ik in situaties waarbij ik instinctief moet reageren en er geen tijd is om na te denken in het voordeel zijn, bijvoorbeeld in het verkeer. Tevens kan ik door die impulsiviteit best goed improviseren. Maar ik heb ook de neiging om mensen in de rede te vallen als mij ineens iets te binnen schiet of iets er uit te flappen tegen mensen zonder er goed over na te denken. Gelukkig gebeurt dat laatste me steeds minder, want de wijsheid komt ook bij mij met de jaren. Ook het feit dat ik de diagnose heb en weet wat deze inhoudt, helpt daarbij.

Een ding weet ik al jaren: wandelen helpt mij. En als het weer niet meewerkt, heb ik de foto’s en films die ik de afgelopen jaren in de duinen heb gemaakt om toch even de gedachten van het wandelen op te roepen, weer uit te kijken naar het moment dat het mooi weer is en ik weer naar buiten kan. Hieronder weer een paar foto’s die ik in april 2019 in de duinen heb gemaakt.